Doorgaan naar hoofdcontent

Over Proeven en Geloven

Ha, een blog over geloof! Eindelijk antwoord op al uw geloofsvragen als 'waarom geloven', 'waarom moet dat in een kerk, dat kan toch ook gewoon alleen thuis bij een kaarsje?'.

Maar in plaats van meteen diepe geloofsvragen te beantwoorden, begon ik over de komkommers in mijn moestuin. De voetbalpizza die ik maakte voor bij de EK. De rupsen die verschenen in de Oost-Indische kers, en die we in een schoenendoos hebben laten ontpoppen.

Eten is zo lekker concreet en het hangt ook heel erg met geloof samen. En de moestuin, ja die vloeit voort uit de wens natuurlijk te eten en te weten waar mijn eten vandaan komt. Van mijn man moet ik gewoon tuin zeggen, een echte moestuin is wat anders, vindt hij. En hij kan het weten, hij heeft het verschijnsel spoorwegmoestuinen nog meegemaakt.

Pas na vijf maanden bloggen schreef ik mijn eerste geloofsfilosofische verhaal, wat toch ook weer over eten ging, namelijk over bloedworst. Vroeger een lekkernij, en op sommige plaatsen nog. Maar net als geloof is het een beetje uit de mode. Men haalt er soms de neus voor op. Maar ik vind het wel interessant.

Diepgang in het dagelijks leven

Tot 2010 las ik nooit blogs. Het leek me meer iets voor intellectuelen en wereldreizigers. Pas toen ik meer wilde weten over trouwen in de kerk kwam ik op het spoor van (Engelstalige) mamablogs. Daar vormden moeders een aanmoedigende, adviserende en gezellige digitale gemeenschap. Daarbij werd soms verwezen naar pauselijke geschriften en de catechismus. Ik had tot op dat moment geen idee dat er katholieken waren, misschien op nonnen en kluizenaars na, die hun geloof zo serieus namen! Naïef misschien, maar in de seculiere opvoeding die ik heb gehad was je wel vrij om te geloven wat je wilde, maar niemand hechtte er veel belang aan wát je geloofde. Ongeveer of je wel of geen worst lust. Elke vorm van regelgeving was daarbij per definitie verdacht. Ik vond het dus niet zo vreemd dat ook in de katholieke kerk de mensen zich niet zoveel van regels of leer aantrokken.

Toegeven, ik vond het eerst een beetje overdreven om als huisvrouw pauselijke geschriften te lezen en zelfs je relatietips uit de catechismus te halen. Maar aan de andere kant leek het me een betere bron dan de gangbare damesbladen, en dat bleek ook uit de adviezen die de mama's elkaar in de digitale gemeenschap gaven.

Maar zo werden de hersentjes weer eens goed benut. Want voor een kind opvoeden, getrouwd zijn en het huishouden schijn je die niet meer nodig te hebben. Althans sinds we het huishoudonderwijs afgeschaft hebben en koken, schoonmaken en kinderen groot brengen er gewoon even bijdoen (of aan anderen overlaten), zodat we ons kunnen richten op onze 'echte' baan... niet om die banen af te kraken maar hoezo moeten we het 'vrouwenwerk' er nu opeens bijdoen alsof het niets is? Een irreële verwachting die ik lekker heb losgelaten.

Een Nederlanstalige blog die wat vertelt over geloof, dat wilde ik. Geloof dat zijn wortels heeft in het dagelijkse gezinsleven.

Het gaat hier over de encycliek van paus Franciscus Amoris Laetitia en de Theologie van het Lichaam van Paus Johannes Paulus II. En over allerlei aspecten van huismoederschap als oefenterrein voor een spiritueel leven!

Mand met zes paar verschillende gebreide sokken.
Mijn passie voor zelfgebreide sokken.

Humor

Humor geeft luchtigheid aan serieuze onderwerpen. Humor is onmisbaar. Humor lardeert zwaardere kost alsof het spek is. Oké, spek is niet bepaald luchtig, maar het geeft wel smeuïgheid en smaak :-).

Eten

Eten koken is de centrale activiteit in een huishouden. In de Bijbel zie je het vaak terugkomen. Niet alleen de geest, maar ook het lichaam moet gevoed worden.

Want het gaat niet alleen over woorden. Maar ook niet alleen over eten!

In de praktijk komt dat neer op: wat eten we vanavond? Favoriete, nieuwe en feestelijke recepten deel ik met jullie.

Helemaal mooi is het als de moestuin wat eetbaars oplevert. Paardenbloemen en brandnetels tellen ook mee.

Proeven = de smaak onderzoeken/waarnemen

Dan is het ook nog eens zo, dat groenten snijden en in pannen roeren rustgevend werkt.

En niets maakt een gezin zo tevreden als een lekkere maaltijd.

Behalve computeren zegt Bud.

Lezend persoon met koptelefoon op met de tekst: Over eten en over geloof zijn veel boeken geschreven - het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.
Over eten en geloof zijn veel boeken geschreven.
Het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.

Minecraft Monday

In de rubriek Minecraft Monday verdiep ik me in de gamewereld van tienerzoon Bud. Ik probeer het spel een beetje inzichtelijk te maken voor ouders en andere belangstellenden zodat we samen 'de jeugd van tegenwoordig' beter kunnen begrijpen.

Speciaal is een project van de kerk waarvoor Bud een wereld heeft gemaakt, waarin kinderen samen bouwen aan een gemeenschap. Met een kerk, huizen, een pretpark, een vrachtwagendistributiebedrijf, kantoren, spoorwegen en een kinderboerderij.

Collage van afbeeldingen uit Minecraft uit de St. Maartenwereld.

Hij werkt regelmatig aan nieuwe projecten, waarvan ik jullie graag op de hoogte houd :-).

Inspiratie

Over geloof mag gepraat worden (het zou toch vreemd zijn als je alleen de seculiere levensstijl zou mogen uitdragen). Ik hoop een gesprek aan te zwengelen en te inspireren. Proeven en Geloven is ontstaan toen ik zelf naar inspiratie zocht.

Trouwens, Bud en Stud (en eerst ook Jud) zijn nicknames. Bud is mijn zoon (al is hij het stadium van bloemknop inmiddels wel ontgroeid) en Stud is mijn man.

Als je meer wilt lezen, dan vind je hier een overzicht van de stukjes die ik de afgelopen 4 jaar geschreven heb.

Populaire posts van deze blog

Het probleem van ijdelheid

IJdelheid. Mijn favoriete foute onderwerp. Het zet je zo lekker op het verkeerde been, vooral als er in verband met geloof over wordt gesproken. Dat je niet mooi zou mogen zijn. Sterker nog, dat je niet mooi bént. Dat je daarom allemaal ijdele = zinloze dingen moet doen om er tóch mooi uit te zien. Van de buitenkant. De binnenkant kunnen we tenslotte niet zien.

Ik heb er eerder over geschreven:

IJdelheid, alles ist eitel
'Waar voorgaande generaties opgroeiden met angst voor ijdelheid, de christelijke hoofdzonde, groeien huidige generaties op met de ijdelheid zelf.'IJdelheid der ijdelheden
'Het is juist de ijdelheid, het laagje vernis, dat verbloemt hoe het echt met ons gaat.' 'Dat kan een mooi of een lelijk laagje zijn, als er maar geen zonlicht doorheen komt.'IJdelheid
'IJdelheid gaat over zelfhaat. Je haat het gezicht in de spiegel, de jeugdpuistjes, het overgewicht of de rimpels. Deze haat groeit en wordt in onze omgeving vaak meer gevoed dan afgezwakt, w…

Muziek op Zaterdag

Dit vind ik zo mooi. De verloren gewaande zoon die met spijt in zijn hart terugkomt, zich niet waardig voelt zijn familie onder ogen te komen.

Vergeving is soms een niet goed begrepen iets. We vinden dat 'sorry' zeggen genoeg moet zijn. Of we vinden dat 'sorry' zeggen nooit genoeg kan zijn. Wat goed is te beseffen, is dat vergeving pas nodig is als er echt iets vervelends gebeurd is. Als je op iemands tenen bent gaan staan hoef je niet uitvoerig op je knieën vergeving te vragen. Maar het gaat hier niet om een vluchtig 'sorry', wat in zo'n geval genoeg zou zijn. Als je echt iets ergs hebt gedaan, is 'sorry' zeggen en misschien niet eens wachten op antwoord, niet genoeg.

Zo is de situatie tussen ons en God ook. 'Sorry' roepen en gewoon verder gaan met de dagelijkse bezigheden alsof er niets is gebeurd, is niet genoeg. God vraagt om overgave. Dit is goed te zien in dit beeld van 'de verloren zoon'.

Een lied dat ik mooi bij dit thema vin…