Doorgaan naar hoofdcontent

Over Proeven en Geloven

Ha, een blog over geloof! Eindelijk antwoord op geloofsvragen als 'wat is geloof', 'waarom geloven', 'moet dat in een kerk of kan dat ook thuis?'.

In plaats van meteen diepe geloofsvragen te beantwoorden, begon ik over eten te schrijven. Over de komkommers in mijn moestuin. De voetbalpizza die ik maakte voor bij de EK. De rupsen die verschenen in de Oost-Indische kers, en die we in een schoenendoos hebben laten ontpoppen.

Eten is ook zo lekker concreet maar het hangt ook heel erg met geloof samen.

Pas na vijf maanden schreef ik mijn eerste geloofsfilosofische verhaal, wat ging over bloedworst. Vroeger een lekkernij, en op sommige plaatsen is het dat nog. Maar net als geloof is het een beetje uit de mode. Men haalt er soms de neus voor op. Maar ik vind het interessant.

Diepgang in het dagelijks leven

Tot 2010 las ik geen blogs. Het leek me iets voor intellectuelen en wereldreizigers. Pas toen ik meer wilde weten over trouwen in de kerk, kwam ik op het spoor van (Engelstalige) mamablogs. Daar vormden moeders een aanmoedigende, adviserende en gezellige digitale gemeenschap. Daarbij werd soms verwezen naar pauselijke geschriften en de catechismus. Ik had tot op dat moment geen idee dat er katholieken waren, misschien op nonnen en kluizenaars na, die hun geloof zo serieus namen! Naïef misschien, maar in de seculiere opvoeding die ik heb gehad was je wel vrij om te geloven wat je wilde, maar niemand hechtte er veel belang aan wát je geloofde. Ongeveer of je wel of geen worst lust.

En ik had veel vragen, waarmee ik in de kerk waar ik inmiddels heen ging niet terecht kon (of durfde).

Toegeven, ik vond het eerst een beetje overdreven om als huisvrouw pauselijke geschriften te gaan lezen en zelfs je relatietips uit de catechismus te halen. Maar aan de andere kant vond ik het een betere bron dan de diverse damesbladen.

Bovendien werden zo de hersentjes weer eens goed benut. Want voor een kind opvoeden, getrouwd zijn en het huishouden schijn je die niet meer nodig te hebben. We hebben het huishoudonderwijs afgeschaft en doen het er tegenwoordig gewoon bij, naast onze 'echte' baan... zo lijkt het soms wel, maar dat is een irreële verwachting die ik lekker heb losgelaten.

Een Nederlanstalige blog over geloof, dat wilde ik. Over de combinatie van het dagelijkse gezinsleven met geloofsverdieping.

Daarom gaat het hier over de encycliek van paus Franciscus Amoris Laetitia en de Theologie van het Lichaam van Paus Johannes Paulus II. En over huismoederschap als geslaagd oefenterrein voor een spiritueel leven!

Mand met zes paar verschillende gebreide sokken.
Niet te vergeten mijn passie voor zelfgebreide sokken.

Humor

Humor is onmisbaar.
Humor geeft luchtigheid aan serieuze onderwerpen.
We larderen er de zwaardere kost mee alsof het spek is. Oké, spek is niet bepaald luchtig, maar het geeft smeuïgheid en smaak :-).

Eten

Eten koken is in zekere zin de centrale activiteit in een huishouden. In de Bijbel zie je het vaak terugkomen. Niet alleen de geest, maar ook het lichaam moet gevoed worden.

Want het gaat niet alleen over woorden. Maar ook niet alleen over eten!

In de praktijk komt dat neer op: wat eten we vanavond? Favoriete, nieuwe en feestelijke recepten deel ik hier met jullie.

Helemaal mooi is het als de moestuin wat eetbaars oplevert. Paardenbloemen en brandnetels tellen ook mee.

Proeven = de smaak onderzoeken/waarnemen

Dan is het ook nog eens zo, dat groenten snijden en in pannen roeren rustgevend kan werken.

En niets maakt een gezin zo tevreden als een lekkere maaltijd.

Behalve computeren zegt Bud.

Lezend persoon met koptelefoon op met de tekst: Over eten en over geloof zijn veel boeken geschreven - het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.
Over eten en over geloof zijn veel boeken geschreven.
Het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.


Minecraft Monday

In de rubriek Minecraft Monday verdiep ik me in de gamewereld van onze tienerzoon Bud. Ik probeer het spel een beetje inzichtelijk te maken voor ouders en andere belangstellenden zodat ook zij 'de jeugd van tegenwoordig' beter kunnen begrijpen.

Speciaal is een project van de kerk waarvoor Bud een wereld heeft gemaakt, waarin kinderen samen bouwen aan een gemeenschap. Met een kerk, huizen, een pretpark, een vrachtwagendistributiebedrijf, kantoren, spoorwegen en een kinderboerderij.

Collage van afbeeldingen uit Minecraft uit de St. Maartenwereld.

Hij heeft regelmatig nieuwe projecten, waarvan ik jullie graag op de hoogte houd :-).

Inspiratie

Over geloof mag gepraat worden (het zou toch vreemd zijn als je alleen de seculiere levensstijl zou mogen uitdragen). Ik hoop het gesprek aan te zwengelen en te inspireren. Proeven en Geloven is ontstaan toen ik zelf naar inspiratie zocht.

Trouwens, Bud en Stud (en eerst ook Jud) zijn nicknames.Bud is mijn zoon (al is hij het stadium van bloemknop inmiddels wel ontgroeid) en Stud is mijn man.

Als je meer wilt lezen, dan vind je hier een overzicht van 4 jaar schrijven.

Populaire berichten van deze blog

15 dingen die niemand aan je vraagt

September Blues. Ik zie net dat ik al in geen drie weken iets geschreven heb hier - waar blijft de tijd? Het nieuwe schooljaar is inmiddels van start. Bud is naar HAVO 4 - helaas is hier nog geen VWO onderwijs op reisafstand voor kinderen met autisme (pas vanaf HAVO 3 en jonger - ouch).

Drie weken geleden is mijn schoonvader geopereerd aan zijn slokdarm. Het was een grote operatie en natuurlijk heel spannend. Bud verraste ons door twee keer 's avonds alleen op ziekenbezoek te gaan. Het ziekenhuis is hier maar 4 km vandaan. Maar hij moest wel in het donker fietsen (eh..., moet hij dat 's ochtends naar school niet ook?). Kortom we waren best trots op zijn zelfstandigheid en zijn medeleven. Hij is wel een keer naar huis gestuurd na vijf minuten, omdat het bezoekuur voorbij was. Dat was lastig bij te houden, omdat hij steeds op een andere afdeling lag. De IC en de MC hebben ruime tijden maar zodra de patient naar de 'gewone' afdeling gaat (low care of no care - maar zo noe…

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…